BLOG Pagina door leden van het Groot Omroepkoor

GOK BLOG VLOG

Het vriendenteam stelt zich aan u voor

met kleine persoonlijke verhalen over hun ervaringen

bij het Groot Omroepkoor

Kaspar Jansen, onze gedreven podiumassistent,

vertelt over zijn ervaring met het werken in coronatijd

“Achter de schermen in de Dom”

 

De anderhalve meter tussenruimte wordt zeer secuur in acht genomen
foto’s: Kaspar Jansen

U kunt dit concert beluisteren op de website van NPO4 bij uitzending gemist: 

https://www.nporadio4.nl/gedraaid/2020-12-19

Op deze NPO4 webpagina staan ook de titels van de gezongen werken vermeld

Dit AVROTROS NPO 4 Kerstconcert heeft plaatsgevonden in de Dom te Utrecht op 19 december 2020 en was live te beluisteren en te bekijken via webcam op NPO 4.  

De doldrieste avonturen van een podiumassistent

Schommelend voor in de bakwagen zit ik met Milco, de chauffeur. We komen aan in de Domstraat. Ik stap alvast uit terwijl Milco zijn wagen strategisch neerzet. Er is een soort dienstingang aan de zijkant van de kerk. Ik druk op de bel en de beheerder van de Domkerk doet open. Het is een hartelijk weerzien. Snel los ik met Milco samen de lading van vandaag: 2 karren met lessenaars plus een paar losse extra, een tubakist, een contrabastrombonekist, wat losse kistjes voor bladmuziek en nog wat ander klein spul. Dat was het hè? Oké dan zie ik je morgen, doei. De podiumbouwers zijn met veel kerkelijk galmend aluminium gekletter en geklangel de laatste hand aan het podium aan het leggen. Klopt het zo een beetje? Ja prima. Hebben jullie nog een paar podiumdelen over? Ja hoor. Kunnen die er voor de zekerheid nog aangezet worden? Geen probleem Kaspar, dat doen we dan toch gewoon? Oké toppie. Snel naar huis, morgen koor en orkest opbouwen. Het is een drukte van belang. Lichtmensen, radiomensen, webcastmensen, mensenmensen, musici, technici. Het krioelt allemaal door elkaar heen en iedereen loopt iedereen in de weg. Heb jij die en die gezien? Ja ik zag haar net lopen. Oké, nou ik weet niet waar ze nu is. Mag ik een rol podiumtape van jullie lenen? Ja Oké hoor. Struikelend over dikke kabels probeer ik mijn weg te banen met mijn spullen om koor en orkest op te bouwen. Wel stil zijn voor het middaggebed, hoor. De camera-rails liggen inmiddels. Gelukkig allemaal precies conform de tekeningen die ik heb gezien. Op een gegeven moment is de storm gaan liggen en staat alles. Koor- en orkestleden stromen binnen. Tjee wat is het hier koud! Waar kan ik mijn spullen laten? Heb jij toevallig nog een stropdas voor me? Is er ook een plek waar ik mijn vioolkoffer kan neerleggen? Weet jij waar de toiletten zijn? Hoe laat beginnen we? Heb je de productiegerichte mail niet gelezen?

Het jaarlijks terugkerende Kerstconcert in de Domkerk te Utrecht is een van mijn favoriete producties om te doen. In de eerste plaats omdat ik het fijn vind om het alleen te doen, dat geeft een soort ontspannenheid. Ik bepaal zelf de logistiek. Ik word ook altijd gegrepen door de sacrale sfeer in een gotische kathedraal. De vriendelijke beheerders met wie ik een goede werkverhouding heb opgebouwd zijn altijd zeer behulpzaam. Het voorbereiden van het concert is tijdrovend geweest en het moment dat je dan in de kerk staat kan zenuwslopend zijn. Past het wel volgens het plannetje wat ik heb bedacht? Hoe krijg ik dat strijkensemble in godsnaam passend voor het koor in de weinige ruimte die ons gegeven is? Kloppen de verhoudingen? De koele maar geborgen atmosfeer van de middeleeuwse kathedraal geeft mij het gevoel dat ik mij niet druk hoef te maken. Het is bijna alsof de kerk in mijn oor fluistert: ‘het komt allemaal in orde’. Het zijn ingewikkelde tijden, waardoor het werk als podiumassistent wat uitdagingen met zich mee brengt. Met de anderhalve meter-meetstok in de hand probeer ik zo goed en zo kwaad als het gaat iedereen een plek te geven waar men zich prettig en veilig voelt om te musiceren. Ja maar, nu zit ik veel te dicht bij dat koorlid, zegt een bezorgde fagotspeler. Oké, ik zal kijken of ik meer ruimte uit de hoge hoed kan toveren. Wacht, dan zet ik jullie hier en die daar. O nee, nu zit die weer te dicht bij die. Meten dan maar weer. En zie, het lukt uiteindelijk.

Een van de privileges is dat ik als podiumassistent mag luisteren, altijd bij repetities en soms bij concerten. Dat is een groot genoegen, zeker ook dit jaar. Onder de bezielende leiding van Benjamin Goodson, een uiterst secuur en gedreven musicus die koor en orkest tot ongekende hoogten tilt, bovendien een prettig mens, zowel om mee samen te werken als ‘in het wild’. Soms wil de maestro iets uitproberen. O nee, ik moet wat veranderen. Kan ik weer opnieuw beginnen. Maar altijd met een goede reden, namelijk om de artistieke prestatie te verbeteren. Alles voor de kunst. Geen compromissen, het onderste uit de kan.

Tijdens het concert zit ik samen met iemand die zich bereid heeft verklaard te helpen elk op een stoel aan de zijkant buiten het bereik van de camera’s. Er zijn twee momenten waarop er een klein changement plaatsvindt. Op een teken van de opnameleider komen we overeind en gaan klaar staan. De orkestleden blijven zitten. Wat is dat nou, er volgt een opstoppinkje achter een grote zuil bij de viering waar we opgesteld staan. We zijn met z’n drieën, ook nog een geluidstechnicus die microfoons opzij moet zetten. De cue kwam te vroeg. Uiteindelijk is het goed gekomen en bovendien is er altijd nog Ab Nieuwdorp die met zijn zoetgevooisde stem de Radio 4 luisteraar gewiekst door eventuele calamiteiten heenpraat. Koor en orkest zijn op dreef, het klinkt fantastisch.

Het laatste applaus heeft geklonken nadat de organist nog even een stukje eigen vuurwerk ten beste heeft gegeven. Raar contrast tussen het plechtige uitgekaderde en mooi uitgelichte concert en de rauwe podiumwerkelijkheid van alledag na afloop. Wederom gekrioel van allerlei mensen en galmend gekletter van spullen, om zo snel als mogelijk is het circus weer af te breken. Na het hectische inladen rijden Milco en ik weer terug naar het MCO in Hilversum. De rust is weergekeerd. We babbelen nog wat tijdens het ontspannen ritje. Nog even de spullen lossen en dan rijd ik moe maar voldaan over een uitgestorven N201 en A2 richting Amsterdam. Kerstvakantie.

 

Anitra Jellema, 2e sopraan, vertelt over haar ervaring als soliste in

“De troost van het Groot Omroep-Mannenkoor”

 

Anitra Jellema, 2e sopraan bij het Groot Omroepkoor
foto’s: Kaspar Jansen

Dit AVROTROS Vrijdagconcert heeft plaatsgevonden op 13 november 2020 in Tivoli Vredenburg Utrecht

“De troost van het Groot Omroep-Mannenkoor” heette het concert van vrijdagavond 13 november met recht, wat heb ik daar van (na)genoten! 

Ik was zo trots op mijn collega’s, die zo prachtig klonken; alleen al die opening met de ‘Laudes de Saint Antoine de Padoue’ van Poulenc! 

Trots was ik ook op Gerben Houba met zijn prachtsolo in het eerste Schubert lied, en op Ben Weijand die zo mooi ‘ons Ständchen’ begeleidde. En op onze chef Benjamin Goodson die gloedvol en geïnspireerd stond te dirigeren. 

Er was een geweldige bijdrage van een klein maar fijn ensemble uit het RFO bij het ‘Gesang der Geister über den Wassern’, één van de hoogtepunten uit Schuberts oeuvre. Ook heel bijzonder: ‘A stopwatch and an ordnance map’ van Barber, begeleid op pauken door Paul Jussen. Met de geweldige pianistische intermezzi van Ramon van Engelenhoven erbij was het een afwisselend programma dat toch als een éénheid aanvoelde.

Er mocht geen publiek bij zijn helaas, wat wel even wennen was, alleen al vanwege het gebrek aan applaus. Optreden is toch meestal een kwestie van geven en ontvangen; een uitwisseling tussen de artiest en de luisteraar. Ook was er geen webcast dit keer, dus iedereen had zijn gewone kloffie aan, ook Benjamin. Het resulteerde in iets wat ontspannen was en toch gefocust, want er wás natuurlijk wel publiek, maar dan thuis aan de radio of in de auto, en het moest toch in één keer goed. 

En “elk nadeel hep se voordeel” want de mannen van het GOMK en ik konden nu naar elkaar toe zingen. Ik hoefde niet met mijn rug naar ze toe te staan (en met mijn gezicht naar het publiek), en de microfoons konden hiervoor gewoon aangepast worden. Het ‘Ständchen’ van Schubert is een serenade en gaat over verleiding, in een vraag en antwoordvorm. Dus was het extra leuk en functioneel om elkaar toe te zingen. Daarom had ik speciaal voor mijn collega’s toch een concertjurkje en een paar hakjes aangetrokken. Want het oog wil ook wat, nietwaar?

U kunt dit concert beluisteren op de website van NPO4 bij uitzending gemist: 

https://www.nporadio4.nl/gids-gemist/2020-11-13 

Op deze NPO4 webpagina staan ook de titels van de gezongen werken vermeld

Jan van Zelm – bariton

maker van de podcasts

 

Mijn favoriete koormuziek uit de Matthäus passion 

Annelie Brinkhof – sopraan

ontwerper en maker van deze website

Meditatie 

Dag vrienden! Ik gebruik een VLOG om mijzelf aan u voor te stellen. Klik op de link in het filmvenster voor de VLOG. 

Ik ben Annette de Rozario, sopraan in het Groot Omroepkoor en ik bemoei me een beetje met teksten voor deze site en voor de nieuwsbrieven en -flitsen.
Ook vergader ik af en toe mee met het vriendenteam.
Geniet u eens van de 9e van Beethoven, een prachtige symfonie met als hoogtepunt
‘Alle Menschen werden Brüder’, vrienden!